آدرس
مثل شماره حساب است. میتوانید به هرکسی نشانش دهید — پول روی همان آدرس میآید. نمیگوید شما کیستید: در بلاکچین ستون «نام» وجود ندارد.
کلید خصوصی
این امضای شماست. رمز ورود به پنل کاربری نیست؛ امضای واقعی است: هرکس کلید را داشته باشد، کوینهای آن آدرس را کنترل میکند. کلید خصوصی کجا ذخیره میشود — فقط پیش شما؛ به ما نشان داده نمیشود و نزد ما هم نیست.
تراکنش
یک دستور است: «از آدرس A به آدرس B این مقدار را بفرست». بهتنهایی ارزشی ندارد تا وقتی امضا زیرش نباشد. شبکه فقط نسخهٔ امضاشده را میپذیرد.
چگونه کیف پول کریپتو ارسال میکند: هفت گام — و دقیقاً یک گام با کلید
هر گام اول به زبان ساده است، بعد یک خط «زیر پوسته» با جزئیات فنی. مبتدی آن را رد میکند؛ فنی فقط همان را میخواند. همهچیز با کد کیف پول و بکاند تطبیق داده شده — بدون حدس.
انتخاب میکنید از کدام آدرس پرداخت کنید
فهرست کیف پولها را باز میکنید و همانی را برمیگزینید که پول از آن میرود. اینجا هیچ چیز محرمانهای رخ نمیدهد: اپ فقط رشتهٔ آدرس را برمیدارد.
آدرسهای شما کجا هستند. بدون ثبتنام — فقط روی دستگاه شما، در حافظهٔ محلی مرورگر یا اپ، کنار موجودی و تنظیمات. هیچ آدرسی نزد ما نمیآید: حتی نمیدانیم شما وجود دارید. اگر حساب بسازید (ایمیل، Google یا Apple) — فقط آدرس به سرور میرود تا فهرست روی موبایل و کامپیوتر یکی باشد. کلید خصوصی وارد حساب نمیشود: در کد اصلاً جایی برایش نیست.
مشخص میکنید به چه کسی میفرستید
آدرس گیرنده را میتوانید از کلیپبورد بچسبانید، QR اسکن کنید یا از دفتر آدرس بگیرید. دفتر از همین انتقالهای خودتان ساخته میشود: اپ فهرست آدرسهای شما در این شبکه را میفرستد و کسانی را برمیگرداند که از آنها قبلاً پرداخت کردهاید. ما «مخاطب» جمع نمیکنیم و به دفتر تلفن دسترسی نمیخواهیم.
نامها و ستارهها فقط پیش شماست. برچسبی مثل «مامان» یا «تأمینکننده» و آدرسهای پینشده در حافظهٔ محلی دستگاه میمانند — روی سرور نیستند. هنگام تایپ، کیف پول آدرس را با قواعد شبکه چک میکند: طول، قالب، checksum. اشتباه تایپی از فیلد ورودی جلوتر نمیرود.
کارمزد شبکه را حساب میکنیم — و برای این کار کلید لازم نیست
کارمزد شبکه کریپتو ثابت نیست: به شبکه میپردازید تا انتقال در بلوک بیاید. برای نشان دادن عدد واقعی باید از شبکه بپرسیم. بیرون میرود: آدرس شما، آدرس گیرنده و مبلغ. نه کلید، نه امضا — هیچچیز که بتوان با آن پول را جابهجا کرد.
چرا امن است. این خواندن است، نه عمل: پرسیدن «الان انتقال چقدر میارزد» مثل نگاه به تابلوی پروازهاست. هیچ خواندنی کوین کم نمیکند؛ خرج فقط با امضا رخ میدهد.
سه سرعت. انتخاب میکنید: کندتر و ارزانتر، یا سریعتر و گرانتر. حاشیهٔ ما نیست — کل کارمزد به ماینرها و اعتبارسنجهای شبکه میرود. Mitilena بابت انتقال چیزی برنمیدارد.
پیشنویس تراکنش را میسازیم
کیف پول دستور کامل را کنار هم میگذارد: از کجا، به کجا، چقدر، چه کارمزدی و شمارهٔ ترتیب. هر آدرس شمارندهٔ پرداختهای خروجی دارد — nonce. جلوی دوبارهرفتن همان تراکنش را میگیرد و پرداختها را مرتب نگه میدارد. مقدار فعلی را از شبکه میپرسیم، از جمله انتقالهایی که هنوز در صف هستند.
پیشنویس هنوز پول نیست. در این گام فقط متن دستور را دارید. بدون امضا بیارزش است: شبکه نمیپذیردش، همانطور که بانک حوالهٔ بدون امضا را نمیپذیرد. میتوانید گمش کنید، نشان دهید، دور بیندازید — روی موجودی اثری ندارد.
امضای تراکنش. این کار روی دستگاه شما رخ میدهد
لحظهای که همهٔ مسیر برایش چیده شده. کیف پول پیشنوی�� و کلید شما را میگیرد و امضا را حساب میکند — همینجا، در اپ یا تب مرورگر. کلید از چهار راه میآید و هر چهار تا روی دستگاه شما تمام میشود:
چک «آیا همین کلید است». قبل از ارسال، کیف پول از کلید واردشده آدرس میسازد و با آدرس فرستنده مقایسه میکند. جور نبود — انتقال نمیرود و «Wrong private key» را میبینید. امضا ریاضیات روی متن تراکنش و کلید است: از امضا نمیشود کلید را برگرداند و فقط برای همان یک تراکنش معتبر است. مبلغ یا گیرنده را حتی یک کاراکتر عوض کنید — امضا جور درنمیآید.
دربارهٔ ذخیره زیر PIN — صادقانه. کلید روی دستگاه شما رمزگذاری میشود و بهصورت رمزشده در حافظهٔ محلی میماند. PIN از ۶ تا ۱۲ کاراکتر؛ ایموجی هم مجاز است. ما این PIN را نمیدانیم و بازیابی نمیکنیم: جایی جز ذهن شما نیست.
سرور کیف پول کریپتو چه میبیند: فقط نتیجهٔ امضا
امضا آماده است. حالا کیف پول تراکنش امضاشده را برای ما میفرستد — و تمام. یک رشته که از قبل دارد: از چه کسی، به چه کسی، چقدر، کارمزد، شمارهٔ ترتیب و خود امضا. تغییر حتی یک چیز در آن ممکن نیست — امضا خراب میشود و شبکه رد میکند. ما نمیتوانیم مبلغ را عوض کنیم، گیرنده را جابهجا کنیم یا دوباره بفرستیمش.
سرور چه میکند. دقیقاً یک کار: پاکت را از طریق نود شبکه به بلاکچین میسپارد و هش را به شما برمیگرداند — شمارهای که با آن انتقال را در هر کاوشگر پیدا میکنید. مثل نامهرسانی که نامه را باز نمیکند. تراکنش امضاشده به Mitilena وابسته نیست: هر نود این شبکه قبولش میکند. اگر فردا سرور ما نباشد، کوینها مال شما میمانند — چون کلید پیش شماست.
تاریخچهٔ انتقالها — و چه چیزی در آن نوشته میشود
بعد از ارسال موفق، کیف پول یک رکورد کوتاه ذخیره میکند تا تاریخچه و دفتر آدرس کار کند. در رکورد: شبکه، کوین، مبلغ، آدرس فرستنده، آدرس گیرنده، هش، نرخ لحظهٔ ارسال و تاریخ. بهعلاوه کد لینک پیگیری که میتوانید به گیرنده بدهید تا وضعیت را ببیند.
چه چیزی در رکورد نیست: نام شما، ایمیل، آدرس IP و شناسهٔ کاربر. ردیف به شخص وصل نیست، به آدرسهایی وصل است که خودشان در بلاکچین عمومیاند. برای همین بیهویت میگوییمش. با امضای آفلاین از طریق Mitilena Air بخش آنلاین چیزی از انتقال نگه نمیدارد: فقط پاکت آماده را میبیند.
نه «قول میدهیم نکنیم» — نمیتوانیم، چون ابزاری نداریم
خرج کردن پول شما
آیا کیف پول میتواند کریپتو بدزدد؟ نه: برای برداشت امضا لازم است، برای امضا کلید. کلید نزد ما نیست و در هیچ گامی منتقل نمیشود.
مسدود یا لغو کردن انتقال
تراکنش امضاشده وارد شبکه میشود و طبق قواعد همان شبکه زندگی میکند. دکمهٔ «برگرداندن» نه نزد ماست، نه نزد هیچکس دیگر.
عوض کردن گیرنده
آدرس داخل پاکت امضاشده قفل شده. هر ویرایشی امضا را خراب میکند.
بازیابی PIN یا کلید شما
روی سرورهای ما نیستند. ناخوشایند است، اما همین تضمین است.
نشان دادن تاریخچهٔ شما به غریبه بهعنوان «مال شما»
در پایگاه به آدرسها وصل است، نه به هویت.
باز هم صادقانه: جایی که کیف پول کمکی نمیکند
بلاکچین عمومی است
آدرسها، مبالغ و زمان انتقالهای شما برای همه و برای همیشه دیده میشود. حریم خصوصی را کیف پول نمیدهد؛ دقت در آدرسها میدهد — یا شبکههایی مثل Monero.
کلید را گم کردید — دسترسی را گم کردید
هیچکس، از جمله ما، برنمیگرداندش. همان لحظه در دو جا نگه دارید، بهتر آفلاین.
دستگاه زیر کنترل مهاجم — دستگاه اوست
امضا جایی رخ میدهد که شما اجرا میکنید. ویروس روی گوشی از هر حفرهٔ سروری خطرناکتر است؛ برای مبلغهای بزرگ کارت NFC و امضای آفلاین هست.
Monero به کلید مشاهده نیاز دارد
برای نشان دادن موجودی لازم است. فقط میخواند، نمیتواند خرج کند — ولی بهتر است از قبل بدانید.
آنچه تا اینجا میپرسند
آیا ارسال کریپتو از طریق سرور شما امن است، اگر همهچیز روی دستگاه انجام میشود؟
بله، اگر نقش سرور را بدانید: پرسیدن کارمزد و شمارهٔ ترتیب از شبکه، گرفتن نرخها و فرستادن پاکت آماده به جلو. همهٔ اینها عملیات عمومیاند و کلید نمیخواهند. بخشی از نودهای شبکه را خودمان نگه میداریم تا به سرویسهای دیگران وابسته نباشیم.
موجودیام را میبینید؟
موجودی هر آدرسی را هرکسی میبیند — رکورد باز بلاکچین است. سؤال این است که آدرس به شما وصل است یا نه. بدون ثبتنام حتی فهرست آدرسهایتان را نمیدانیم: روی دستگاه شماست.
اگر وقتی نمیبینم آدرس گیرنده را عوض کنید چه؟
آدرس داخل امضا میرود. عوضکردن بعد از امضا آن را خراب میکند و شبکه رد میکند. قبل از امضا آدرس روی صفحه پیش روی شماست: چند کاراکتر آخر را چک کنید — عادت همیشگی در کریپتو.
چرا کارمزد همیشه فرق میکند؟
حراج جا در بلوک است. وقتی شبکه شلوغ است، جا گرانتر میشود. همان چیزی را نشان میدهیم که شبکه همان لحظه جواب میدهد و سرعت را به شما میسپاریم.
انتقال بدون تأیید مانده. چه کنم؟
از قبل در شبکه است — هش دارد و در کاوشگر دیده میشود. در شبکههای EVM میتوان انتقال گیرکرده را جایگزین کرد: یکی جدید با همان شمارهٔ ترتیب و کارمزد بالاتر بفرستید.
nonce چیست به زبان ساده؟
شمارهٔ ترتیبی پرداخت از آدرس شما. اولین انتقال صفر، دومی یک و همینطور. جلوی دوبارهرفتن همان پرداخت را میگیرد.
با صرافی چه فرقی دارد؟
در صرافی کوینها روی حساب شرکت است و شما یک ردیف در پایگاه آنها: میتوانند مسدود کنند، مدرک بخواهند، برداشت را محدود کنند. اینجا کوینها روی آدرس شما در بلاکچین است و کلید پیش شماست.
اگر گوشیام را گم کنم؟
کوینها در بلاکچین میمانند. کیف پول را روی دستگاه جدید نصب میکنید، کلید ذخیرهشده را وارد میکنید — همهچیز سر جایش است. بدون کلید هیچکس کمک نمیکند.